Kaya Ataberk
Uğur Mumcu Kürt Şovenizmine karşı uyarmıştı

Uğur Mumcu’dan 17 yıl sonra...

24 Ocak 1993’ün üzerinden tam on yedi yıl geçti. O zamandan beri, yani tam on yedi uzun yıldır Türkiye Atatürk devrimciliğinin, Türk Sosyalizminin onurlu evladı Uğur Mumcu’dan yoksun yaşıyor.

1993’te Türkiye, Şeriat tehlikesini yeni yeni tartışmaya başlamıştı. Geçen süre zarfında Şeriat bir tartışma konusu olmaktan çıktı; AKP iktidarının bize adım adım dayattığı bir gerçekliğe dönüştü.

1993’te ABD’nin ilk Irak saldırısının yaraları henüz çok tazeydi. Türkiye’de, Irak’ın kuzeyinde bir Kürt oluşumu tehlikesinden bahsedilmeye başlanmıştı. Bir taraftan da PKK iyiden iyiye gemi azıya almış, Türk halkını terörle bezdirme politikasını uygulamaya koymuştu.

2010 yılında artık Irak’ta bir Kürt devleti kurulmuş durumda. PKK ise yine AKP’nin Kürt açılımı sayesinde 30 yıllık ihanet tarihinin en güçlü anlarını yaşıyor.

1993 yılında Uğur Mumcu öldüğünde Türk Solu sahipsiz kalmıştı. O kendisinden sonraki yıllar içinde yaşanacakları birer birer saptamıştı. Türk milletini, Türk devrimcisini Şeriatçı yükselişe ve bunun Kürt ırkçılığıyla kurmakta olduğu ortaklığa karşı uyarmıştı.

1993’ten İleri dergisinin ilk sayısının yayınlanandığı 2000 yılına kadar Türk Solu’nun sahipsizliği sürdü. Ölümünden tam on yıl sonra devrimci Türk gençleri onun bayrağını taşımaya, onun kaldığı yerden devam ettiler. 2006 yılında TÜRKSOLU’nun yaptığı “Kürt-İslam faşizmi” tahlili aslında yıllarca önce Mumcu’nun yaptığı tespitin ve uyarının günümüz koşullarında yeniden gündeme getirilmesinden başka bir şey değildi.

Uğur Mumcu’nun, bizler daha çocuk yaştayken geliyor dediği tehlikeyi birebir yaşamak ve onunla mücadele etmek yine bize düşecekti. Özellikle onsuz geçen on yedi yılı biraz daha ciddi düşününce aslında onun yokluğunun ne kadar büyük bir kayıp olduğunu daha iyi anlıyoruz.

Kürt-İslam faşistlerinin ve Amerikan emperyalizminin onu katletmekle ne kadar önemli bir kaybı Türk halkına yaşattıklarını daha iyi görüyoruz. Ve bir de aslında ona hem fikir anlamında, hem de bir devrimcinin, bir Atatürkçü’nün nasıl yaşaması ve nasıl ölmesi gerektiğini öğrenmek anlamında ne kadar çok şey borçlu olduğumuzu...

Bugün Kürt-İslam faşizminin düzeni onu karalamaya çalışıyor. Onu bize olduğundan çok farklı biri gibi tanıtmaya çalışıyor. Onun katillerini aklamaya, onun mücadelesini unutturmaya çalışıyor. Bunu yaparken en adi yöntemleri kullanıyor.

Bu pis işleri için seçtikleri oyuncağın kimliği ise olayın en acı tarafı. Faşizm, Uğur Mumcu’nun karşısına oğlu Özgür Mumcu’yu çıkarıyor. Özgür Mumcu’yu konuşturuyor, Birgün gazetesine yazar, Zaman gazetesine manşet yapıyor...

Bunları yapmakla Uğur Mumcu’yu yeniden öldürmeye çalışıyor. Ve bu sefer ellerinde tuttukları silahın adı “Özgür”!

Bugün Kürt-İslam faşizminin düzeni onu karalamaya çalışıyor. Onu bize olduğundan çok farklı biri gibi tanıtmaya çalışıyor. Onun katillerini aklamaya, onun mücadelesini unutturmaya çalışıyor. Bunu yaparken en adi yöntemleri kullanıyor. Hem de bu pis işleri için seçtikleri oyuncağın kimliği olayın en acı tarafı. Faşizm, Uğur Mumcu’nun karşısına oğlu Özgür Mumcu’yu çıkarıyor. Özgür Mumcu’yu konuşturuyor, Birgün gazetesine yazar, Zaman gazetesine manşet yapıyor…

Özgür Mumcu, babasının kemiklerini
nasıl sızlattı?

Özgür’le bir internet sitesinde röportaj yapmışlar. Çanak sorular sorulmuş, bu çanakların içine de Özgür cevaplarını okumuş. Ertesi gün gazeteleri açtığımızda bir de ne görelim? Fethullahçısı, Kütçüsü, Vakitçisi, Tarafçısı tüm işbirlikçilerin bir zil takıp oynamadıkları kalmış. Az şey mi? Uğur Mumcu’nun oğluna bunları söyletmişler, az şey mi?

Özgür’e sormuşlar, “Baban yaşasaydı bugünkü siyasi konumu ne olurdu” diye. O da hemen cevabı yapıştırmış: “Babam on yedi yıldır hayatta değil. Geçen zamanda olan gelişmeleri yaşasaydı tavrı ne olurdu, bu konuda kimse bir şey söyleyemez.”

“Söyleyemez” demiş ama röportajın devamında kendisi birçok şey söylemiş. Hem de çarpıtmış ve cehaletini övünerek ortaya koymuş da söylemiş...

Özgür, el çabukluğuyla Şeriatçıları aklama “özgür”lüğünü kullanıvermiş:

“Babam öldürüleli on yedi yıl oldu. Neredeyse her sene çeşit çeşit senaryo ile karşılaştık. İslamcılar, eski ülkücüler, kontrgerilla, PKK... Birçok şey iddia edildi. O nedenle bu konuya yönelik demeçler artık bende ciddi bir heyecan uyandırmıyor. Şunu da belirtmeliyim, bu cinayeti kontrgerillanın işlediğini duysam şaşırmam. PKK’nın yaptığını duysam yine şaşırmam. Elbette ciddi bir delile dayanarak söylemiyorum ama ben bu cinayetin bir İslamcı operasyonu olduğuna inanmıyorum.”

Özgürlükçü Birgün gazetesinin yazarı Özgür... PKK’yı da araya karıştırmış, herhalde çok ayıp olmasın diye... Ama bence dikkat etmeli çünkü o gazetede PKK’yı eleştirme özgürlüğü pek yoktur da... Sonra o kıymetli köşesinden mahrum kalıverir...

Uğur Mumcu’yu Şeritaçılar öldürmüş olamazmış çünkü bunun için bir sebep yokmuş... “Çünkü İslamcıların bunu yapmak için bir sebebi olduğuna inanmıyorum”.

Allah, Allah nasıl yani?

“Babam, ‘İslamcılar da ifade özgürlüğü içinde olmalı’ derken, Kürt sorununda AGİT çerçevesinde çözümün daha fazla demokratik haklarla çözümün sağlanacağını söylüyordu. Bu noktada daha reaksiyoner bir Kemalizm ile karşı karşıyayız”.

Sayın okur, lütfen hemen kızma! Çocuk, Uğur Mumcu’ya Şeriatçıları, PKK’yı, AKP’nin Kürt açılımını, AB emperyalizmi organı AGİT’i savundurma, Atatürkçülere saldırma, bir de Türkçeyi katletme özgürlüğünü kullanıyor. Biraz demokrasi sayın okur, biraz anlayış...

Ama anlayış ayrı gerçekler ayrı değil mi, Özgür?

Şimdi biraz da sözü kemiklerini sızlattığın babana verelim olur mu?

Hemen kızarıp bozarma...

Biraz da onun söz hakkı olsun değil mi ama?

“Zavallı yoksul Müslüman yurttaşların kanını emenler...”

“Babamın İslamcılarla sorunu yoktu” ve “Ben başörtüsü yasağına karşı değilim” diyen Özgür’e karşın, Uğur Mumcu, 1988 yılında türban yasağı konusunda “Türban ve Cilbab” başlıklı bir yazı kaleme alarak şunları söylüyordu:

“Bugünkü konumuz yılan hikayesine dönen türban. YÖK Başkanı Prof. İhsan Doğramacı, türban kavramına bir yenisini eklemiştir: Modern türban!

Türbanın da ‘modern türban’ın da Kuran-ı Kerim’de yeri yoktur. Nur suresinin 31. ayeti ile Azhap suresinin 55. ve 53. ayetlerinde kadınların nasıl örtünecekleri anlatılır. Azhap suresinde ‘türban’ değil ‘cilbab’ sözcüğü geçer. ‘Cilbab’ kadınları başlarından topuklarına kadar örten örtü demektir. ‘Cilbab’ Türkçede ‘çarşaf’ anlamına gelir. İslami kurallar uygulanacaksa, genç kızların başlarına ‘türban’ sarmaları yetmez, fakülte ve yüksek okullara ‘cilbab’ ile girmeleri gerekir. Sayın Doğramacı, ‘cilbab’a da elbette zaman ve zemine uygun bir ad bulur! ‘Modern cilbab’ gibi örneğin... Dini inançlar nedeniyle saç ve boyun türban ile nasıl örtülecektir? ‘Cilbab’ın da ne moderni olur ne çağdaşı! Türkiye’de yıllardır tutucu ve gerici çevrelerce Atatürk ilkelerine karşı bir savaş veriliyor. ‘Türban olayı’ bir din sömürüsü olayıdır. Türbanlı genç kızları öne süren din sömürücüleri, Bakan Hasan Celal Güzel’in katkıları ve Prof. Doğramacı’nın sihirbaz hüneri ile bir yeni zafer kazanmışlardır. Bugün türban, yarın cilbab, öbür gün fes... Çağdaş uygarlık yolunda çarşaf ve türbanla güzel güzel ilerliyoruz”.

Ve ekliyordu Uğur Mumcu. Türbanın da çarşafın da İmam-Hatiplerin de kimin neden işine geldiğini açıklıyordu:

“Tevhid-i Tedrisat kanunu çiğnenerek İmam-Hatip Lisesi mezunları din adamı olacaklarına, devlet bürokrasisine yerleştiriliyor. Devlet, bundan sonra istediği kadar laik eğitim vermeye çalışsın!.. Nasıl olsa bu çevrelere Suudi sermayeli ve dinsel amaçlı birader vakıfları siyasal ve mali destek sağlıyor... Ve nasıl olsa laik devlet bu İslamcı kadroların eline geçiyor. Türban aslında yalnızca genç kızlarımızın başlarını örtmüyor; bu çokuluslu İslamcı düzenin apaçık görülmesini engellemek için -belki de- kimilerinin gözlerini örtmeye yarıyor”.

Nasıl Özgür, İslamcıların ifade özgürlüğü de böyle savunulurmuş değil mi?

Dur biraz daha sabret de Uğur Mumcu, senin akladığın İslamcıları nasıl tanımlamış onu da gör. Aşağıdakiler de Uğur Mumcu’nun “İmam Bayıldı” yazısından:

“Her şeyin sahtesi var... Paranın sahtesi var... Tablonun sahtesi var... Altının, gümüşün, elmasın sahtesi var... Var oğlu var!.. Peki dinin ve ideolojilerin de sahteleri yok mu? Olmaz olur mu hiç? Var. Dinin sahtesi siyasete karışmış olanıdır. Din duygularının ve dince kutsal kavramların siyaset adına kullanılması ile din, din olmaktan çıkar siyasetin aracı olur. Bir üçgen bu... Ticaret, Tarikat ve siyaset üçgeni... Bunlar dindarın sahtecileridir. Zavallı yoksul Müslüman yurttaşların kanlarını emenler de bunlardır. İnanç sömürücüleridir bunlar...”

İşte Özgür’ün inkar ettiği ama tarihin yazdığı Uğur Mumcu’nun Şeriata karşı gerçek fikirleri ve günümüze dönük uyarıları... Mumcu daha o yıllarda Türkiye’de Atatürkçülüğün yok edilerek yerine Amerikan güdümlü Şeriatçı, Kürt ırkçısı kırması bir rejimin geçirilmeye planlandığını görmüştü. Ve uyarılarını bu çerçeveden yapmıştı.

Atatürkçülüğü yıkmaya çalışan Kürt-İslam faşizmi

Özgür, Şeriatçılara ve Kürt ırkçılarına tepki duyan Atatürkçülere, Sevr kapımızda diyen milliyetçilere, Atatürkçülük devrimciliktir diyen solculara “reaksiyoner Kemalist” diye bir isim bulmuş.

Kendisine Türk siyaset bilimine yaptığı bu katkıdan dolayı teşekkür eder ama bu bahsettiği “reaksiyoner Kemalizm”in o zamanlar adı zat-ı alileri tarafından henüz icat edilmediği için böyle olmasa da yıllar önce gündemde olduğunu, aynı “laiklik elden gidiyor, Sevr hortluyor” propagandalarını yaptığını üzülerek belirtmek zorunda olduğumuzu bildiririz. Uğur Mumcu isimli -muhtemelen Özgür’ün tek bir kitabını okumak zahmetine katlanmadığı- bir yazarın kaleminden yansıyan yıllar öncesinin adı konmamış “reaksiyoner Kemalizmi”:

“Atatürk’ün tam bağımsızlık ilkesi yok oldu. Devletçilik yok edilmek üzeredir. Milliyetçilik, ‘ümmetçilik’ ile yer değiştirdi. Halkçılık derseniz ondan hiç söz etmeyin. Halkçılığın yerini, ‘holdingcilik’ aldı. Laik devlet önce, 12 Eylül yönetimince konulan zorunlu din dersleri ile çiğnendi; tarikat şeyhlerinin cenaze törenleri için Bakanlar Kurulu kararnameleri çıkarılarak iyice yok edildi. Anayasal kurumlardan zorla çekip alınan ‘özerklik’ neredeyse siyasal partilerle iç içe yaşayan tarikatlar için geçer akçe oldu...”

Bir başka yazısında da Kürt devleti üzerine şunları demiş:

“Emperyalizmin 1925 yılındaki Kürt siyaseti de işte bu kanlı oyunlarla sahnelenmişti. Bugün bu siyaset gene uygulanıyor. Bu oyunda baş aktör değişmiş, Britanya İmparatorluğu’nun yerini ABD almıştır. Evet, Sevr hortluyor!”

Uğur Mumcu, karşımızdaki sürecin 150 yıldır değişmeyen emperyalist planların devamı olduğunu biliyordu. Mumcu, bu işin sonunun Sevr’in hortlaması olacağını görüyordu. ABD’nin kendisine uşak olarak Şeriatçıları ve Kürtleri seçtiğini açıkça belirtiyordu.

Son dönem çalışmalarında, 1925 yılındaki Şeyh Sait ayaklanmasını incelemişti. O dönem bir uygulaması yapılan “Kürt-İslam Sentezi”nin günümüzde daha sistemli bir şekilde “Kürt Şovenizmi” ile iyice harmanlanarak bir faşizme dönüştüğünü vurguluyordu:

“Şovenizm emperyalist devletlerce bir araç olarak kullanılır. Kurtuluş Savaşı öncesinde ve sonrasında Arap-Kürt liderleri, İngiliz gizli istihbarat servislerince kullanıldılar. Türkiye’nin son yıllarında bir Kürt şovenizmi yaratılmıştır... Kürt Şovenizmi ile sınırlarımızın ötesinde ve ülkemizde yine uğursuz oyunlar oynanıyor”.

Nasıl gidiyor Özgür?

Beğendin mi bu hiç tanımadığın yazıları?

Doğru biraz “reaksiyoner” olmuş ama bence gene de bir okusan, incelesen iyi edersin!

Atatürkçülük, milliyetçilik, sosyalizm

Uğur Mumcu yazı yazmaya 1962 yılında Doğan Avcıoğlu’nun efsanevi dergisi Yön’de başlamıştı. Doğan Avcıoğlu’nun çizgisi antiemperyalist milliyetçi temeller üzerine oturmuş, Atatürkçü bir sosyalizmdi. Avcıoğlu o döneme damgasını vururken, Uğur Mumcu da bu çizginin sürdürücüsü ve geliştiricisi olarak yoluna devam edecekti.

Bir diğer önemli Türk devrimcisi de yine o dönemlerde Türkiye İşçi Partisi’nin lideri olan Mehmet Ali Aybar’dı. O da çizgisini “Kuvayı Milliyeci Sosyalizm” olarak tanımlıyordu. Dönemin geçer akçesi olan Sovyetçi ve Çinci anlayışlarının dışında ulusal bir sosyalizm çizgisi izliyordu. Yıllar sonra Aybar unutturulmaya çalışılırken onunla yaptığı söyleşileri kitaplaştıracak olan kişi de Uğur Mumcu’dan başkası değildi. Mumcu işte bu çizgiden hiç ayrılmadı. Atatürkçülük, milliyetçilik ve sosyalizm onun her dönem yazılarında değişmez motifti:

“Atatürkçülüğün, Kemalizmin ilk ve başka yoruma elverişli olmayan yönü, antiemperyalist oluşudur. ‘Atatürk milliyetçiliği’ de bu demektir. Irkçı milliyetçilik Atatürkçülüğe yabancıdır... Yani özetle, ‘Atatürkçülük eşittir antiemperyalizm’ formülüyle açıklanacak kadar açık bir eylem ve öğretidir Atatürkçülük”.

Şimdi Özgür, bence “Mehmet Ali Aybar’ın TİP’i hariç Türk siyaset tarihi içinde gönül rahatlığıyla yer almak isteyeceğim bir parti de görebilmiş değilim.” demeden önce tekrar düşünmelisin.

Anlaşılan Uğur Mumcu’yu okumadığın gibi Aybar’ı da hiç okumamışsın. Yoksa bu yanlış sözleri sarf etmezdin herhalde.

Bu arada fark ettim ki Uğur Mumcu’dan söz ederken “baban” diye yazamıyorum bir türlü... Kalemim bana isyan ediyor, direnip duruyor... Bir kalem erbabı için ne kadar zor bir durum anlarsın herhalde...

Gel bana bir iyilik yap da beni bu dertten kurtar be Özgür...

Özgür, babanı reddet!

Özgür zaten onun fikirlerini savunmuyorsun. Hatta tümüne temelden karşısın. Anlaşılan bu kadar rahat bir şekilde Mumcu’nun fikirlerini çarpıtabildiğine göre onu neredeyse hiç okumamışsın da...

Yoksa biraz duraksaman gerekirdi bazı noktalarda.

Onun soyadını taşımasaydın sanırım bu yaratıcılığınla ve engin bilginle (!) gene de insanlar senden bahsederdi diye düşünüyor musun bilemem. Ama artık bak işte ünlü oldun. Zaman gazetesi seni çok sevdi, manşete bile çıkardı. Artık “Mumcu” soyadını taşımana gerek yok. Gerçi o soyadı seni bugünlere, anneni de Meclis’e kadar taşıdı. Ama yeter artık...

“Mumcu” soyadının arkasına saklanma Özgür!

Kendi kişiliğini, birikimini ispat et, babanın değil kendi adınla “adam yerine” koyulmayı dene.

Herhalde o kadar özgürsündür...

	Y A Z I    H A K K I N D A K İ    G Ö R Ü Ş L E R...
	Gözlerimin yanlış gördüğüne, beynimin bu algıyı farklı yorumladığına ne çok inanmak isterdim bir bilseniz.. Demek "kemik sızlatmak" tam manasıyla buymuş...Gençliğine verelim desek? ... Ama yakışmaz ki böyle bir babanın oğluna okumadan,bilmeden konuşmak..Aşağıdaki yorumların bir kısmında değerli arkadaşlarım "keşke öyle bir babanın oğlu yada kızı olsaydık " manasında yorum yapmışlar..Evet bunu bende çok isterdim..Görüyoruz ki Memleket Uğur MUMCU gibi tam bağımsız Türkiye için Atatürk devrimlerine inanmış - Kuva-i milliye ruhuyla vücuda gelmiş değerlerimizi her 10 yılda bir yetiştirmiyor.. Ne mutlu ..Ne mutlu bizlereki onunla aynı yüzyıl içerisinde yaşadık .. Bu bile bizler yeter aslında ..   Devrim Öncü, İzmir 25 Ocak 2011 Özgür Mumcu’ya Bir Pulsuz Dilekçe “Babam 17 yıldır hayatta değil. Geçen zamanda olan gelişmeleri yaşasaydı tavrı ne olurdu; bu konuda hiç kimse bir şey söyleyemez.” Özgür Mumcu böyle diyor kendisiyle yapılan bir röportajda… Uğur Mumcu ise bugünleri hissetmiş olacak ki, yıllar önce oğluna önemli bir eser bırakıyor. Özgür; Bir Pulsuz Dilekçe’yi okudun mu? Okumadığını sanmıyorum, o kitap sana yalnızca 70li yılların siyasi ortamını mı ifade ediyor? Kitabın adı “Bir pulsuz dilekçe” ama adresi açık… İlk sayfasına bak ne yazıyor; “Oğlum Özgür’e”... Senin bugünkü durumunu göz önünde bulundurduğumuzda Bir Pulsuz Dilekçe’nin adresine ulaşmadığını rahatlıkla söyleyebiliriz. Uğur Mumcu yıllarca tek bir çizgide mücadelesini sürdürdü. En ufak bir sapma göstermedi. Babanın dönek olabileceğini mi düşünüyorsun Özgür? Ondan mı bugünkü olaylara karşı nasıl tavır alacağını kestiremiyorsun? Uğur Mumcu  “Bir güzel oyuncaktır topaç. Döner durur kendi ekseni çevresinde. Bedenindeki ip ne yöne sarılmışsa o yöne döner topaç. Politikacılar vardır topaçlar gibi. Profesörler vardır topaçlar gibi. İhtilalciler vardır topaçlar gibi. Dönerler, dönerler, dönerler yoruluncaya kadar.” diyerek döneklerle dalga geçiyordu. Bugün öz oğlu, babasını bir topaç yerine koyan açıklamalar yapıyor. Yazık sana Özgür… Yıllar önce, daha küçücük bir çocukken baban daktilo başında yazısını tamamlamaya çalışıyordu. Parmakları tuşlara gitmiyordu bir türlü, ne yazsam diye düşünüp duruyordu. Sen; “Ne düşünüyorsun baba?”  ve ardından “Beni yaz baba, beni yaz, benim adımı yaz, benden söz et baba, benden söz et.” demiştin. Bugün, röportajının ardından babanın yıllarca savaştığı zihniyetin gazeteleri seni yazdı, seni manşetlere taşıdı… Mutlu musun? Murat Kaya, İzmir 27 Ocak 2010 Uğur Mumcu soyadı taşıyan biri bunu yapmamalıydı.O büyük Anadolu evladı adına çok üzgünüm.Çünkü UğurMumcu'nun her yazısını günlük takip ediyordum.Onu kalbimize gömdük.Biz de onın gönül dostuyuz.Tanrıdan Uğur'a rahmet dilerim. Hüseyin Turan, İstanbul 23 Ocak 2010 uğur mumcunun ölümünden sonra bir vakıf kuruldu elimizden geldiğince yardımcı olmaya çalıştık yayınlarını alarak her 24 ocakta uğur mumcuyu anlattık bulunduğumuz ilçede belediyeden anonslar yaptırdık ama vakıf yöneticileri bu çocukla hiçmi hiç ilgilenmemişler çocuk belkide kapitalizmin tatlı ticari ilişkilerini tanıdı Adem Üzüm, Ordu 19 Ocak 2010 Tanrı kimseye evladı acısı göstermesin... Her neyse 24 Ocak'ta Uğur Mumcu'yu anmayarak bizlerde evlat acısı yaşatmayalım. Babamızın ruhu şad olsun... Kaan Bilge, İstanbul 19 Ocak 2010 Rahmetli Mumcu uyarmış ama malesef ilk olarak  en yakınındaki insan anlamamış.Ah be Özgür çeşke rahmetli benim babam olsaydı Emrullah, Manisa 19 Ocak 2010
	Y A Z I    H A K K I N D A K İ    G Ö R Ü Ş L E R İ N İ Z İ    B İ Z E    Y A Z I N
	Görüşleriniz: İsim: e-posta: Telefon: Cep Tel: İl: İstanbul Ankara İzmir Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Edirne Elazığ Erzican Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İçel Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa K. Maraş Karabük Karaman Kilis Mardin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Ş.Urfa Şırnak Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak Yurtdışı İlçe:   (e-posta ve telefon bilgileriniz yayınlanmayacaktır) Ziyaretçi defterini okumak için tıklayınız...