Bu elâ sonbahârlar fenâdır
Ne dadıdır bana ne de anadır
Oysa bakılmaya fenâ muhtaçtım
Açtım: kötüydüm: ruhum kötürümdü
Damla su için damarlarımı açtım
Kâlbimin belden aşağsı tutmuyordu
Gözlerim tutmuyordu birbirlerini
Biri sana bakıyordu biri bana
Bir âynalar gibi kırdım gözlerimi
En sonunda: biz'i gördüm.
Kâlbimin belden aşağsı tutmuyordu
Bu elâ sonbahârlar fenâdır ya
Bu hastalığım sana da bulaştı
Ya da senden bana:
Senin de kâlbinin belden aşağsı tutmuyor
Belkiyse bundan: sevdin ve hissetmedin
Bir de bilsen ki bir
Kırdığım gözlerim yerine
Kâlbimin tutmayan kısmını koydum
En sonunda: biz'i gördüm
Ancak Ben yoktum o biz'de.
|
