 |
  |
| 10.11.2008/Sayı:211 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
Okan İşbecer |
“Mustafa”yı beğenen yok Can Dündar’ın hazırlayıp Cumhuriyet Bayramı’nda piyasaya sürdüğü “Mustafa” belgeseli(!) gündeme bomba gibi düştü. Mustafa sözde belgeseli ile ilgili tartışmalar da iki haftadır yoğun bir şekilde sürmekte. Biz kendi açımızdan bu belgeselle Atatürk düşmanlığının körüklendiğini geçtiğimiz sayıda ifade etmiştik. Zaman, Taraf, Yeni Şafak, Vakit ve Aydınlık tayfası dışında sözde belgeseli beğenen yok. En hafif eleştiri ise “Atatürk yanlış tanıtılmış” cümlesiyle özetlenebilir. Ağırları mı? Onlardan aşağıda bahsedeceğiz ama şunu söylemeden geçmeyelim; Can bu kez baltayı taşa vurdu. Mustafa sözde belgeseli, köşe yazarlarından sanat camiasına kadar geniş bir kesimden çok yoğun eleştiriler aldı. Ancak önemli bir kesim de bu dönen tartışmalarla bu belgeselin ne mene bir şey olduğunu kavrayarak açıktan gitmeme tavrı aldılar. Bu arada çıkan yorumlar arasında bizi şaşırtan birkaç isme de rastladık. Mesela Akşam’dan Oray Eğin, düzgün bir Can Dündar değerlendirmesinde bulunmuş. Eğer bu satırları kendisi yazdıysa ona helalinden bir “aferin”. Bizi şaşırtan bir diğer yorum ise Star gazetesinden geldi. Yandaş medyanın önde giden gazetesinden Aziz Üstel de Can Dündar’ın Atatürk’ü yansıtamadığını belirtti. Gerçi Aziz Üstel’in yazısında Turkcell’i koruma refleksi vardı. Çünkü aynı günlerde Doğan medyası belgesele sponsor olmadığı için Turkcell’i topa tutuyordu. Bütün bu yorumlardan çıkan sonuç ise “Mustafa”nın Atatürk’ü yanlış tanıtan, beş para etmez ve kesinlikle izlenmeye değmez bir çalışma olduğu.
|
“Can Dündar’ın Mustafa filmine yönelik eleştirilerin toplandığı iki ana nokta var: Atatürk, çok içkici gibi gösteriliyor ve “yalnız adam portresi” çizilmeye çalışılıyor. Filmde içkiye yapılan vurgunun aşırılığı birçok kişiyi rahatsız ediyor. Elbette şu sorunun yanıtının açıklıkla verilmemiş olması da bunu destekliyor: Atatürk, içip içip uyuyan birisi ise bütün bu devrimlerin yapılması nasıl mümkün olabildi? O binlerce sayfalık nutuklar, notlar nasıl yazılabildi? O kalın kitaplar, satır altları çizilerek, üzerlerine notlar alınarak nasıl okunabildi?
“Can Dündar’ın merakla beklediğim “Mustafa” filmini, Ankara galasında izledim. Zaafları, zayıflıkları, hırsı, aşkları, sigarası, içkisi, dinden-imandan uzaklığı, Türkiye’den çekip gitmek isteğiyle perdeye yansıyan Mustafa’nın, Kemalistleri tatmin ve memnun edeceğini sanmıyorum. Buna karşılık, Kemal’den hazmetmeyenlerin ilgisini ve beğenisini daha fazla çekebilir. Vahdettin’i sevenler de filmden memnun kalabilirler. Son Padişah Vahdettin’in vatan haini değil gerçek bir “vatansever” olduğunu savunanlar, onun, Atatürk’ü “vatanı kurtarmaya memur” ettiğini savunurlar. “Mustafa” filminin verdiği mesaj da bu yönde. Filmde, Atatürk’ün İzmit’te bazı gazetecilere yazılmamak üzere, “Kürtlere anayasal özerklik verileceğini söyledi” deniliyor. Bu konunun da arkası gelmiyor. Güneydoğu’ya özerklik verilmesini isteyen PKK-DTP cephesi, filmin bu kesitini beğenecek ve ihtimal ki kullanacaktır.
“Sarhoş. Kafayı bulunca ağlayan... Hoyrat. Soğuk. Kalpsiz. Çevresine eziyet eden... İtiraz edeni asan... Arkadaşlarını satan... Goygoycuların dolduruşuna gelen... Milletten bihaber. Hatta milleti küçümseyen... Alay eden. Hesabını kitabını bilmeyen... Batı hayranı. Sefa düşkünü. O balo senin... Bu balo benim, gezen. Zampara. Cephede bile karı-kız düşünen... Savaşmadığı için sıkılan... Ordu varken, çete kurmaya kalkan... Devrimleri intikam için yapan... Dinsiz. Kendi heykellerini diktiren... Megaloman. Bencil. Günde 3 paket sigara içen. Usul usul intihar eden... Psikolojik bunalımda... Yalnız. Çaresiz. Basiretsiz. Zavallı bir adam. Mustafa’daki Mustafa bu. Anafartalar 1 saniye. İşgal 2 saniye. Tası tarağı toplayıp kaçmak için, sığır sürüsünün çıkardığı toz bulutundan bile tırsan... Sığır sürüsüyle düşman ordusunu ayırt etmekten aciz biri... Başkomutanlık meydan muharebesi desen... Taktiğini falan başkasından araklamış zaten. Hak edilmiş bence Oscar... En azından Nobel.”
Sevgili dostlar, bu belgesel “Atatürk’ü Türk halkının gözünde küçük düşürme çabasının” son ürünü... Daha açık yazayım Süleymaniye’de “askerlerimizin” başına çuval neden geçirildiyse, Başkomutanları hakkında da aynı stratejinin gereği bu film çekildi!
“Diyelim ki Atatürk beyaz atının üzerinde çıkageldi, yanında İsmet Paşa, komutanları, yaverler... Aşağıda Cumhuriyet Bayramı ve herkes “Mustafa”yı seyretmek için kuyruklarda.
“Bir belgesel ancak Türkiye’de bu kadar tartışılır” diyen meslektaşlarımız var... Yanlış, bu “bir belgesel” değil, “Atatürk” belgeseli... “Mustafa filmi çok tartışıldı, demek ki amacına ulaştı” diyen köşe yazarları var... “Mustafa” değil, Atatürk’le ilgili yanlış yorumlar tartışılıyor. Onunla ilgili hangi film olsa Türkiye tartışırdı, zira bu yorumlar filmin yurt içinde, yurt dışında, okullarda gösterilmesiyle bu toplumun Ata’sının, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusunun imajını haksız şekilde değiştirebilir.
“Mustafa filmini izlemeyeceğim. Zira, okuduklarım ve filmi izlemeye giden arkadaşlarımdan öğrendiğim kadarı ile Can Dündar, kendi siyasi görüşünü filme yansıtmış. Atatürk’ü filmde elinde sigara ve içki bardağı düşmeyen bir karakter olarak göstermiş. Ayrıca Atatürk’e tek başına kaldığı imajı verilmiş. Çok yanlış. Olmadık gerçekleri filme yansıtmış. O bizim Atamız. Gelecek nesillere Atamızı iyi tanıtmak lazım, Can Dündar ise ne yaptığı ortada. Mustafa filmine çok ilginçtir CHP ve AKP de onaylamıyor. Demek ki, yanlış olan bir şey var. Hem Can Dündar’ı hem de Mustafa filmini protesto ediyorum. Bunun için Mustafa filmini izlemeyeceğim”
“Oturdum, izledim ‘Mustafa’yı...Hani Can Dündar’ın yaptığı, adına da ‘belgesel’ dediği, 29 Ekim’de gösterime giren, girdiğinden bu yana da bi iki kişinin dışında hemen herkesçe tefe konup çalınan filme... Bu filmi aslında tek cümleyle özetlemek olası: Bir Adam Varmış... Canı Sıkılaaaan!! Sadece Mustafa Kemal’i çağrıştıran kimi sahneleri var. Ama Mustafa’nın Kemal’i yok! Mustafa Kemal’in yaptığı kimi işleri yapmış... Ama çoğundan da uzak durmuş... Onlarıysa kimin yaptığı belli değil! Can Dündar kardeşim de, Mustafa’yı bir aynanın içinde görmüş... Ama ayna sisler içindeymiş... Bir türlü o aynanın içinde seçememiş Mustafa’nın Kemal yanını... Atatürk yanınaysa teğet dahi geçmemiş...
“Can Dündar artık bir gazeteci değil, bir işadamı. Gazeteciliği de tüccarlığı için bir araç olarak kullanıyor o kadar. Köşesini de buna alet etmekten çekinmiyor. Şimdi kamuoyunda Can Dündar’ın aleyhine bir hava esiyor, farkındasınız. Yıllardır insanlar içinde tuttukları birtakım gerçekleri basında dillendirmeye başladılar. Geç bile kalmış bir süreç...